Ulım, tıńla! Júrmen maydan ishinde,Iynimde bar jarqıraǵan jaw-jaraq.Eger jawdı jeksen etip barmasam,Sen esapla: onnan ólim jaqsıraq.
Ulım, tıńla! Babalardıń sózi bar:Mıákanıńa kirgen jawdı aydap shıq.Jawlar ushın hasla miyrim bolmasın,Kózlerin oy, júregine qılısh tıq.
Ulım, tıńla! Bul — jeńiske jollama,Júregimde ıza kegi qaynaǵan.Men bilemen, jerdi basıp jatır jaw,Qanǵa qumar, qasqır qanǵa toymaǵan.
Ulım, tıńla! Qasqır — qozı dushpanı,Sen qozımsań, seniń ushın men qorǵan.Watanımnan quwmaq ushın dushpandı,Irza bolma, oqqa bolmasam qalqan.
Ulım, ıńla! Kókten jawar qorǵasın,Qılıshlardan sel-sel bolıp aǵar qan.Xalqım ushın, baxtım ushın, sen ushın,
— XX ásir qaraqalpaq poeziyası antologiyası
Ulım, tıńla! Jawdı jeńip baraman,Sel-sel bolıp qan aqsa da qoynımnan.Qara kózim, perzentim dep súygende,Erkelerseń, qushaqlarsań moynımnan.