JEŃGELER

Iste órnek, ǵosh jigitke teń keler,Yadıma túskende kózim dóńgeler.Házillesip júrgen jerin jaz etken,Saw júrsiz be, ashıq minez jeńgeler!

Bergen wádeń bekkem edi polattan,Sózleriń shiyrindur, sheker, nabattan.Erteli-kesh tınbay miynet etseń de,Házilińdi jas júregim unatqan.

Biykesh «qashıp ketpe» — bizlerge aytpay,Yaki júrippiseń payıtın tappay?Der edińiz házil-shını aralas,Men bir qolda turmas, móldir sınaptay.

Sizler burımımdı órseńiz suwlap.Keter edim geyde balıqtay tuwlap.«Jeńge tabar, nesip qosar» degendey,Jemis pisse joqdur shaqada turmaq.

Aylı túnde úy aldında terbelip,Názer salıp alıslarǵa serlenip.Turar edim túlep ushqan tuyǵınday,Qasıńızda qaldı sol naz, erkelik.

Jas tuyǵının joqlap ǵamgún bolmasın,Dep biykeshiń qaldırǵan ǵoy sırǵasın.Kelgim keler, kórgim keler, saǵınıp,Ashıq qalǵan altın arsham, sırlasım.