HÁRBIR QOSÍǴÍMDA URÍS SARSÍGÍ

Búgin «ótmish» bolıp atalǵan jıllar,Meni umıtsa da yadımda meniń:Tariyx sum apatqa shatalǵan jıllar,Hárbir qosıǵımda, xatımda meniń.«Qayǵı-ǵam degendi kórmedim!» desem,Kimler inanadı aytqan gápime?!«Urıs jıllarında eńiredim», desem,Kimler muńlas bolar búgin dártime?!Nanǵa bir toymastan ólgen gúzekte,Muılas bolar edi-aw, mama kempirim!Gúńelek soldatı, náwbet dúzetken,Jurtlar qoymaǵanda urıp óltirip,Muılas bolar edi-aw bayǵus gúńelek!..Búgin jerde jatsa nannıń qıyqımı,Quyqam ne bolıptı, qálbim juwlaydı!..Urıs jıllarınan qalǵan tuyǵınıń,Muńlı oskolkası meni qıynaydı.Veteran soldattıń azasında ma,Meyli, toyında ma aqlıqlarınıń,Sol bir «oskolkalar» azapdur maǵan,Shoyın qaqpaǵıdur shadlıqlarımnıń!Meni tasqınlatpas ıqtıyarıma,Maǵan baǵınbaydı «eski japsaǵım»,Qansha sızǵan sayın, qosıqlarıma,Kirip kele berer qayta qaqsanıp!«Urıs mayıbı» dep, bizdi hám atańlar,Usı «lawazımǵa» qılmań tarshılıq!Qashshan mayıp soldat turdı qatarǵa,Bizden jazılmaydı urıs sarsıǵı!…