Jıllar asaw attay, bizdi uzaqqaAlıp qashıp barar keshi-kúndizi,Jerde janǵan otlar sóner, biraqtaSen sónbeyseń, Poeziya juldızı.
Insanlar óz dártin gúńirenip júrsin,Dep táńirim saǵan bergendi tilsim,Adam juldızlardıń tilin ne bilsin,Sen bolmasań, Poeziya juldızı?
Tawlar bulaq kózin kómbese eger,Adamlıq pazıylet ólmese eger,Árman juldızları sónbese eger,Sen sónbeyseń, Poeziya juldızı.
Jasıl japıraq samal menen oynasa,Ashıqlıq ıshqıdan kewil toymasa,Gúller ǵumshalansa, búlbil sayrasa,Sen jańasań Pozziya juldızı.
«Ǵalawıtlı hám bul gózzal dúnyanıTárk etken shaǵda da shayırdıń janı,Biyik kókten sálem jollap mudamı,
— Búlbil uyası