Watan

Sen áwele shayqatıldıń tal shaqasında,Men órmelep barıp sordım palıńdı seniń.Qabıǵıńnan sırnay soǵıp shertken waǵımdaSada sestiń bayanladı janımdı meniń.

«Men seniń bir jas shıbıǵıń, jasaw joq sensiz» Dep bezildep suw boyında juwırdı sırnay. «Durıs» dedi dawısı menen jińishke hám minsiz Perzentine uya toqıp turǵan qurqultay. «Quday ma ya qurqultay ma, kim sheber eken? Jarqılıq-ay»!-dedi anam uyaǵa kelip. Sonda anamnıń miyrim tolı nurlı júzinen Tuńǵısh iret tanıǵanman men seni kórip. Onnan keyin shıq malınǵan tańda aldımda Jońıshqalıqta sen sap-sarı gúl bolıp pittiń. Úzip alıp, túp jaǵınan awzıma saldım da, «Qoy bolma da qoshkar bol!» dep gúbirlep kettim. Al sen sonda qozı bolıp shaptıń tompańlap, Álleqayda bódeneler «pıt-pıtlap» jattı. Sen ájjedey mektep bolıp turdıń sıǵalap, Shaqırdı jez qonırawın shıńǵırlap qattı. Sen Kegeyli bolıp aqtıń aldımda birdey, Ashılǵan aq paxtalarda men seni kórdim. Sırlı árman aydawında sharshawdı bilmey, Tal túslerde qırǵıy ańlıp dalada júrdim. Kórdim seni qumay kózli końısı qızdıń Júzindegi janǵa ısıq kúldirgishinde. (Maqtanıshı edi ol qız awılımızdıń. Saǵınaman onı ele kórsem túsimde), Geyde dártli qosıq bolıp sen arqash jaqtan Padashı hám pada menen óristen qayttıń. Qawın qosta, tútinliktiń basında aqsham Sen qorıqshı ǵarrı bolıp ertekler ayttıń. Men qaysınday suwretlerde kórmedim seni! Gúzgi aspanda ushtıń dizilip jıl qusı bolıp. Sen qırǵawıl bolıp talay shaqırdıń meni Hám qıshqırdıń kebirlikte jılqıshı bolıp. Tún ishinde jartı paxsa ústinen qarap, Baqlar edim kól boyında janǵan otlardı. Kópti kórgen gúzar jollar tum-tusqa tarap. Wáde etti qızık-qızıq sayahatlardı...

Men qaysınday súwretlerde seni kórsem de,Isen, Watan, ullılıǵıń shıqqan joq esten!Kindik qanım tamǵan jerdi qansha súysem de,Onı sennen bólip alıp súygen emespen.Juldızlarǵa raketalar kárwanın tartıp,Mágár qaysı planetaǵa salar bolsam iz,Saǵınarman sen arqalı Jerdi qumartıp,«Men seniń bir shıbıǵıńman, jasaw joq sensiz».