Keń dalada kewli dáryaday tasıp,Bir jigit baratır tań sáhár shaǵı.Shekpeni jelbigey, kókregi ashıq,Janbasqa shırpıldar qosbaw shashaǵı.
Ózin Berdaq sezer, ózin xan sezer,Sozsa házir qolı jetkendey ayǵa.Kewli keń dalanı sharq urıp gezer,Ísqırar sayraǵan poshsha torǵayǵa.
Qurashın jelkege súrip bir wakta,Názerlep ol qarsı aldına qaradı.Ańlay-ańlay serlep kórse, uzaqtaSallana-dolana bir qız baradı.
Jigit kórdi anıq anaday jerden:Qumırısqa suwretli názik bel eken.Qınama báshpenti tamamı zerden,Qız eken ándamlı «kelseń-kel» degen.
Qızıl kóylek lawlap barar buralıp,Kim kórgen bunıńday sulıwdı burın!Nazlı ayaqlardan «júr» dep soranıp,
— Búlbil uyası
Jem kórgen qırǵıyday jigit jutınıp,Ash názerin tikti suǵı ótkenshe.Júregi sháwkildep, kózleri tınıp,Asıqtı sol qızdı quwıp jetkenshe.
Mine, jaqın keldi, esitti hátteSırtıldısın jez mıyıqlı gewishtiń.Jigit qurıjlanıp mindi de pátke,Jáne asıp tústi bir qırdıń ústin.
Jigit sál irkilip sheshti shekpenin,Sol zamatta kózden qız boldı ǵayıp.«Qız ba ya peri me quwǵanım meniń?Ya ájep! dep jigit turdı ańqayıp.
Jollar qaldı shette, shekpen de qaldı,Qurash qaldı bir tóbeniń basında.Etigin taslap, jeńilteklenip aldı,Essiz qosbaw qaldı shat arasında.
Qız barar sılańlap qızıl túlkidey,Jigit tazı bolıp tústi keynine.Ádira qaldı barlıq shadlı kúlkiler,Topaslanıp pitti aqıl-zeyni de.
Jigit jıynap boyǵa aqırǵı kúshin,Juwırdı kes-keslep qızdıń aldınan.«Ah, qanıńday sulıw, ne degen pishin»Dep ol tuw sırtınan suqlandı oǵan.
«Toqta, háy, qoshshım!» dep haplıǵıp barıp,Tuttı bileginen sahıbjamaldı.Ham bayǵus jigittiń júzi quwarıp,Lábin tislep, únsiz sileydi qaldı:
Tań azannan keshke deyin quwǵanıQotır hám shılpıq kóz bir hayal eken.Jigit kewlin kernep dárt-pushaymanı,«Yalǵanshı dúnya-ay» dep, jılaǵan eken …